Oyun Tanıtımı

Krostrofobik bir vaka ile karşı karşıyayız. Öncelikle bu oyunu ne Doom 3 ne de Half-Life 2 ile grafik detayı dışında karşılaştırmayacağım. Çünkü sakin bir kafa ile düşündüğünüzde bu üç oyunun da birbirleri ile hiçbir alakası olmadığını anlarsınız. Doom ve Half-Life'ın geçmişini göz önüne aldığımızda zaten her şey anlaşılacaktır. Zaten şu daha iyi, bu daha kötü karşılaştırması bu oyunların hepsine haksızlık olurdu. Ayrıca F.E.A.R. karşımıza ilk defa çıkan bir oyun. Her ne kadar türe çok fazla yenilik getirmese de F.E.A.R. tam anlamıyla katıksız bir FPS. Hele ki bunu size sağlam bir atmosfer, sıkı aksiyon ve sinema filmlerini aratmayacak kalitede korku öğeleri ile süsleyip sunarsa işte biz buna kısaca F.E.A.R. diyoruz. Zaten yapımcı firmanın Monolith olduğunu düşünüsek herhalde pek de şaşırmamamız gerekir. Çünkü daha önceki oyunlarına baktığımızda (örn. Blood I ve Blood II) oyunda fazlasıyla "Blood" öğesine rastlayacaksınız, Shogo, NOLF I-II, Alien vs. Predator 2, Tron 2.0 bu klasikleri oynamayan ya da içinden birinin favori oyununun olmadığı kimse çıkacağını zannetmiyorum. Şimdi de F.E.A.R.'dan sonra Condemned: Criminal Origins ile ortalağı sallamaya hazırlanıyor Monolith. F.E.A.R.'ın etkisinden ne zaman kurtuluruz tartışılır ama bu klasik yapımları hazırlayan bir firmadan da adına yakışır bir oyun yapması da beklenirdi açıkçası.

İçimde kalan bazı düşüncelerimi de uygun gördüğüm bu ortamda söyleme ihtiyacı duydum müsaadenizle. Küresel ısınmanın yaşandığı şu yıllarda hep kendimizi düşünüyoruz. Aslında hiç fark etmedik ama biz kendimizi hiç düşünmüyoruz. Düşünseydik; fazla parfüm kullanmaz, egzozlarımıza filtre takar, fabrika bacalarına ve atık su borularına da aynı şeyi yapardık. Fransızların "Az banyo çok parfüm" lafı bizi bu duruma getirdi haberimiz yok. Hayvanlar özellikle... Onların ne ortamda yaşadıklarını, karınlarını nasıl doyurduklarını, nasıl korunduklarını merak eder dururuz ama, onlara asla canlı gözüyle bakamayız. Hayvanları hep insanların yardımcıları olan köleler gibi gördük. Öldürmekten, kullanmaktan, 3-5 kuruş para için eziyet çektirmekten hep zevk duyduk ve güldük. Küresel ısınmayla beraber yüz milyonlarca hayvanın evini terk etmeye başladığını biliyor musunuz? Hangi tarihte kim görmüş balinaların okyanuslardan kalkıp sığ sularda yüzdüğünü, kuşların artık göç etmediğini, kutup ayılarının kış uykusuna yatmadığını... 100 yıl sonra su seviyesi inanılmaz derecede yükselecek. Bir çoğumuz ben o zamana kadar yaşamam ne de olsa! diyor fakat geride bırakacağı çocuğunu torununu ailesini düşünmüyor. Bizler bilinçli gençler olarak zamanında atalarımızın yaptıklarını yapmayıp insana hayvana ve doğaya gereken saygıyı gösterelim. İnanın bana böylesi daha iyi ve daha güzel olacaktır. Unutmayın bu dünyada nefes alıyorsak bunu milyonlarca yaşındaki eşsiz doğamıza borçluyuz büyük oranda. Şimdi felsefiyi bir kenara atıp, ufak ama anlamlar ifade eden Safari Photo Africa Wild Earth'ı hep birlikte inceleyelim, eğlenelim ve öğrenelim.

S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl, 6 yıl gibi uzun bir yapım sürecinin ardından GSC Games'in yaptığı prodüksiyon hatalarını geçte olsa fark etmesi ve yayıncılığı THQ'ya devretmesi oyunun çıkışını da çabuklaştırdı. Oyun 6 yıl sonra geldi çattı. Deydi mi peki tüm bunlara? Acaba hala Duke Nukem: Forever haberleri görmekten sıkılmış olmamız S.T.A.L.K.E.R. içinde geçerli miydi? Asla diyerek oyuna hak ettiği övgüyü vereceğiz diyip girelim yavaş yavaş Çernobil'in puslu yollarına.

S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl'de facianın ardından Marked One adındaki sıradan ama garip karakterimizle oyunumuza başlıyoruz. Marked One geçici hafıza sorunları olan ve facianın arkasındaki gerçekleri ve olanları hatırlamaya çalışan bununla birlikte kendinin de kim olduğunu arayan bir karakter. Facia bölgesinde kendini bulan ve buradaki bölgeyi ele geçirmek isteyen gruplar arasında kalan Marked One görevlerini bu bölgede konuşlanmış satıcı ve bilim adamlarından alacaktır. Bir yandan farklı S.T.A.L.K.E.R grupları ile uğraşacak, bir yandan hem olayları araştıracak hem de hayatta kalmaya çalışacaktır. Karakterimiz tüm bu olanları devasa diyebileceğimiz uçsuz bucaksız bir arazide gerçekleştirecek. Uçsuz bucaksız dediysek tabi 30 km karelik bir arazide. Bize yeter diyip işe koyulalım.

Film gibi oyun� sınıfına özellikle ara videolarının mükemmelliği ile dâhil edilebilecek yegâne serilerden biridir Command & Conquer. Bu yüzden olsa gerek, C&C ismi anıldığında patlamış mısırımı yanıma alıp işte komutanınız yeniden iş başında der kendimi gaza getiririm. Her ne kadar Westwood�un EA tarafından yutulması seriye bakış açımı biraz değiştirse de, Tiberium Wars ile yeniden Kane�i görebilmek oldukça güzel.

Tiberium Wars�u incelemeye başlamadan önce, �95 yılından bugüne kadar gelen ve geçtiğimiz sene The First Decade ile 10. yılını kutlamış olan C&C efsanesine eğilmekte yarar var. Dile kolay; 8 oyun, 6 ek paket ve senaryo açısından üç farklı alt seri: Tiberian, Red Alert ve Generals.

Dostane komşumuz Spider-Man beyaz perdeye üçüncü kez ağını attı. Tabi ki filmine eş zamanlı olarak oyunu da bizlerle birlikte. Filmi pekiyi olmasa da oyun, güzel şeyler vaat ediyor. Kendisini bol, bol filmlerde de gördüğümüz Stan Lee tarafından yaratılan karakterimiz, dünyaya çok az çizgi roman kahramana nasip olmuş bir şeyi başardı. İlk olarak 1962 yılında, Amazing Fantasy adlı farklı kahramanları anlatan bir çizgi romanın 15. sayısında, dünyaya kendini tanıttı. O zamandan beri, dünya çapında büyük fan bir kitlesine sahip. Çok az kahramana nasip olan özelliği ise, her nesilden çocukları kendine bağlayabilmesi. Ufak bir çocukken, babamdan, gizli olarak o zamanlar siyah beyaz çıkan, Örümcek Adam çizgi romanlarını alıp okurdum. O zamanlar, Spider-Man adına en fazla bu ve birkaç ufak promosyon malzemesi bulunabiliyordu. Şimdi ise �Duvar Tırmanıcı� dostumuzun, kalemden, çoraba kadar her şeyin üzerinde resimleri var. Kıyafetleri bile makul fiyatlar da denilebilir. Örümcek Adam eğitim merkezi, açılsa şaşırmayacağım..

Aradan geçen koskocaman bir yılın ardından yepyeni bir Splinter Cell oyunuyla birlikte sizlere merhaba diyorum arkadaşlar. Bazılarımız bir devam oyunu için verilen bu aranın hayli kısa olduğunu düşünebilir ama Splinter Cell serisinin böyle birbiri ardına piyasaya çıkmasından kimse şikâyetçi değildir herhalde. Özellikle ekran kartı üreticilerinin olmadığı kesin. (ah SM3 ah...) Allahtan her Splinter Cell böylesine başarılı oluyor ki en azından ekran kartları için verdiğimiz onca paranın üzerine Sam Fisher'ın yüzünü görebilmek biraz teselli oluyor. Oyuncunun kafa yapısından bu kadar anlayan ve tamamen bizim gibi düşünen başka bir oyun firması daha yoktur herhalde. Çünkü oyunu bitirip, Multiplayer'ını silip süpürdükten sonra araya giren kısa süreli bir sessizlik ve bomba gibi bir "yeni Splinter Cell" haberi senaryosunu 3 yıldır aksatmadan devam ettirmekteler. Sanırım bir "fan" için gerçekleşmesi hayal mucizelerden biridir bu. Yalnız 2007 yılına girdiğimiz şu günlerde bu sene bir istisna yaşacağımıza dair şüpheler oluşmaya başladı kafalarda. Çünkü 2007 yılına girmemize rağmen yeni bir SC oyunundan ne ses var nede seda. Ama olsun belki de asıl bomba 2008 yılında patlayacaktır. Günümüzde oyunların başarı derecesi ertelenme süresiyle orantılı olduğu için bu durumu bir avantaj olarak görebiliriz. Zaten "Ubisoft'tur ne yapsa yeridir" ilkesini benimsemiş bir kitle olarak kendilerinin gerçekleştirdiği her eyleme olumlu bakmaktayız. Ayrıca dediğim gibi bunun bir "fırtına öncesi sessizlik" olması muhtemel...

Test Drive adını ne zaman duysam oldukça heyecanlanırım. İlk Test Drive oyunu Accolade firması tarafından geliştirilmiş ve 1987 yılında piyasaya çıkmıştı ve oldukça beğenilmişti, o zamana kadar çıkan en gerçekci yarış oyunlarından bir tanesiydi, hatta belkide en iyisiydi. Aradan iki yıl geçtikten sonra 1989'da Test Drive II piyasaya sürüldü, ilk oyunun grafiksel ve oynanış açısından geliştirilmiş versiyonuydu, bu oyunu Commodore 64 bilgisayarımda oynama fırsatına erişmiş ve oldukça sevmiştim (hatta hala evimde durur oyun kutusuyla birlikte, zaman zaman açıp oynarım). Bu oyunun ardından 1990 yılında Accolade Test Drive III'ü piyasa sürdü, oyun sadece DOS platformu için geliştirilmişti. Eski oyunları seven insanlar bu oyunu pek sevemediler zira oyunun eski oyunlarla pek bir alakası yoktu (daha hızlı ve arcade bir oynanışa sahipti), ama bu oyunda oldukça oynandı. Üçüncü oyundan sonra 1997 yılına kadar Test Drive'dan bir ses çıkmadı. O sıralarda Need for Speed adlı bir oyun piyasaya çıkmış ve yarış oyunlarının yeni standartlarını belirlemişti. 1997 yılında ise Accolade, Test Drive 4'ü piyasaya sürdü.

Virtua Tennis' serisinin önceki oyunlarını oynamış olanlarınız Sega'nın tarzını değiştirmediğini hemen farkedecekler. Güzel grafikler ve arcade havasında seslerle karşılaşdığınızda hiç şaşırmayacaksınız. Gerek oynanış olsun gerekse tek kişilik senaryo modu olsun çok da komplike değil, fakat çok eğlenceli. Senaryosundan, mini oyunlarına kadar, oyunu aşırı derecede kolay bir şekilde öğrenebiliyoruz. Özellikle mini oyunlar, tenis maçlarından daha çok zevk veren harika tasarımlar. Çok basit olmalarına rağmen sizi ekranın başından kaldırmayacak kadar zevkliler. 'World Tour' adındaki tek kişilik oyun da ise karakter yaratma ve aksesuarlara özen gösterilmiş ve oyunun sıkıcı hale gelmemesi için her şey yapılmış. Karakterinizin özellikleri -vuruş gücü, servis, hız vs.- çalışma yaptıkça artıyor. Bu çalışmalar da sadece gerçek tenis maçlarından ibaret değil. Az önce bahsettiğim mini oyunlarda, tek kişilik oyunun içinde yer alıyorlar. Gelin isterseniz oyunun detaylarına bir göz atalım.

Eminim hepiniz FRP (Fantasy Role Playing) denen harika oyun tarzını biliyorsunuz. Bazıları bu oyun tarzını bilgisayarlardan tanıdı, bazıları ise masabaşı oyunlarından. Her nasıl öğrenemiş olursak olalım, FRP, kitaplardan konsollara ve ötesinde sinema filmlerine kadar hayatımıza girdi. Bu oyun tarzı adından da anlaşılabileceği gibi rol yapma üzerine kurulu bir oyundu. Dangeon and Dragons'un kural kitaplarını alıp evlerimizde yaratığımız karakterleri canladırarak, sanki bir tiyatro sahnesindeymiş gibi oynadığımız oyunlar kadar zevk aldığımız çok az şey olmuştur bu hayatta. FRP masabaşında bir efsane halini alırken, diğer yandan tam gazla bilgisayar oyun dünyasına da girmişti tabii ki. Fakat bu bilgisayar oyunları ne kadar zavkli olsa da masabaşındaki zevki veremiyolardı. Bilgisayar ortamında bir oyunda, insanlara limitsiz bir özgürlük sağlamak gerçekten çok zordu. Fakat seneler geçtikçe FRP oyunları bilgisayar dünyasında da gelişme gösterdi. Bu gelişme sonunda öyle bir noktaya geldi ki Elder Scroll IV: Oblivion yaratıldı. Oyun her dergide, her sitede 2006'nın en iyi oyunu seçildi. Gelmiş geçmiş en iyi FRP oyunları arasında en üst sıralara yükseldi. PC'den sonra 360'a çıktı. Onlarca eklenti oyunun başarısını önü durdurulamaz bir şekilde arttırdı... ve sonunda: şu ana kadar masabaşı FRP oyunlarının verdiği fantastik özgürlüğe en çok yaklaşan, yüzlerce saat sıkılmadan değişik maceralara atılabileceğiniz büyük oyun Oblivion, PlayStation 3 için çıktı.

Bir LucasArts klasiği olan Outlaws'tan sonra daha yeni yeni piyasada kendine yer edinmeye çalışan vahşi batı shooter oyunları için yakın zamanda yeni bir halka geliyor. Şu an için başarılı olanları göz önüne alırsak bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda örneği bulunan western shooter oyunlarının aslında ne kadar dolu bir konu olmasında karşın bu kadar az kullanılması gerçekten ilginç. Chrome serisinin yapımcısı Techland da bu durumun farkında olacak ki yeni oyunları Call Of Juarez tamamıyla az önce söylediğim sınıfa uyacak bir yapım olmuş.(ve halen daha oluyor) Tabi ki demo'dan anladığımız kadarıyla demem lazım. Zira yanlış bir giriş olabilir. Ama ne kadar başarılı olunmuş diye soracak olursanız demo'dan bu kadar kesin sonuca varmak doğru olur mu bilmiyorum ama tek bir kelimeyle oyunu (demo'yu) bitirebilirim. 535mb'lık koca bir fiyasko olan Call Of Juarez Demo'nun şimdilerde çıkan "ertelendi" haberlerine belki biraz umut bağlayabiliriz. Firma'da gelen olumsuz tepkilerin farkında olacak ki demo yayınlandıktan 1�2 gün sonra oyunlarını ertelediler. Call Of Juarez yeni nesle de çıkarma yapacaksa firmanın Chrome oyunlarında yaptığı hataları tekrarlamaması lazım. Çünkü COJ'un geleceği hiç parlak görünmüyor. Neden mi?